Sonra bir gün Rabbim rahmet etti, Habibim dediği kutlu Peygamberimizin müjdelediği Mehdi a.s.’ın geldiği haberini almayı ve ona iman etmeyi ve böylece eski karanlık hayatlarımızı terkedip, ufkunda Allah olan bir hayatı bizlere nasip etti, hiç şüphesiz yine eksiklerimizle hiç şüphesiz yine gafletimizle ama bir büyük farkla, asla Allah’ın hükmüne faizle, boş sözle ya da başka günahlarla bile isteye ve açıktan karşı gelmediğimiz hayatlarla, içinde ilk defa Rabbimizin olduğu ve ilk defa “gerçekten Allah’ın huzurunda kılınan namazlarla, ilk defa her nefeste O’nu zikretme ve unuttuğumuzda hüznünü yaşadığımız hayatlarla, ilk defa hayatımızda “kul olmak” vazifesinin her ana nakşedildiği hayatlarla… bu ilk defalar o kadar çok uzar ki okumaktan bıkarsınız, o yüzden bu kadarla yetiniyorum şimdilik.

İşte böyle bir hayatı Rabbimiz nasip ettikten sonra baktık ki önceden, açıktan isyan ve şirklerimize rağmen bizimle eş, dost, aile, ahbap olanlar bizi terkettiler, yüz çevirdiler. Aralarında bizimle görüşmemek, bizimle insanları görüştürmemek için birlik oldular, tıpkı Ebu lehebin ve cehilin Allah Resulü ve ona inananlara yapmaya çalıştığı gibi.

Elbette üzüldük, dostlukların sahte olduğunu gördüğümüz için üzüldük, sevgilerin dünyalık olduğunu gördüğümüz için üzüldük, Allah denince yanımızdan “yaban eşekleri gibi kaçanları” görünce üzüldük. Ancak bu hüznün karşısında Rabbimizi gönlümüze o güne dek duymadığımız bir huzuru nakşediyordu, ilk defa Allah derken kainatın Sahibini zikrediyorduk ve hamdolsun ki zikriyle gönüllerimiz titriyordu.

Şimdi tüm eş dost arkadaş akraba ve dünyanın tamamı şunu bilsin.

Ben Rabbimi buldum, geri kalan kim varsa beni terketse bile Rabbim şu verdiği imanı gönlümden almadığı sürece her terkediliş bir şereftir benim için, her diken her taş ancak hamd sebebi olabilir. Buradan bu acayip halle hallenmiş, adını bildiğim tüm tanıdıklarıma da bu meseleye gözlerini kapatarak yaşarlarsa, mahşerde hüsrana uğrayacaklarını bir kez daha haber veriyorum. Ve onlara kendi karanlıklarını görebilmeleri adına ne kadar faizin içindeler, namazlarında ne kadar huşu var, boş söz ve işlerden ne kadar yüz çeviriyorlar, Rabbimizi ne kadar hissediyorlar diye soruyorum.

Şüphesiz bu konuda kim görüşmek isterse koşa koşa gidip anlatırım, anlatacağız ve güneş elbette her zaman olduğu gibi bu kez de balçıkla sıvanamayacak.

Tabi ki az bir kısmı da olsa eski tanıdık, eş, dosttan bu hali takınmayan insanlarda var, onları da sonuna kadar tenzih ediyorum.

Şüphesiz bugün ehli sünnet olan tek bir topluluk vardır ki o da sünnette kesin ve itiraz edilemez naslarla haber verilmiş olan Mehdi a.s.’a iman eden topluluktur. Bugün “biz mehdiye inanıyoruz ama sizinkine değil” diyenler, kendilerine Peygamber Efendimiz’in geleceği haber verildiği ve o gelmiş olduğu halde “nefislerince beklediklerine uygun olmadığı” için onu inkar edip nefislerine uygun olan “Faraklit’i, Ahmed’i” bekleyemeye devam edenlerin haline benziyor, beklerken başlarına kıyamet kopacak ve ancak o zaman uyanacaklar ama ebedi bir hüsranla.

Rabbimize ettiğim dua, hiçbirini ayırt etmeden tüm eş, dost, akraba ve tanıdıklarımla hidayet üzere olan yolda yaşamak ve bu halle Rabbimize kavuşmamızdır. Allah’ın selamı, O’nun hükmüne hakkıyla boyun eğenlerin; rahmeti, yalnızca O’nun kudretine teslim olanların üzerine olsun.

İsmail Avşar

The post Şikayet değil bir sitem ve insanlığı Mehdi a.s.’a İMANA ÇAĞRI first appeared on Birdenbire.

ADEM as döneminde yaşasaydın: şeytanın sözünü dinlediği için Allah cc ın cennetten kovduğu , iki oğlundan biri olan  Kabil in Habil i öldürdüğü bir insanın peygamber olduğuna inanıp onu sevebilirmiydin.

NUH as döneminde yaşasaydın: çölün ortasında gemi yapan, eşi ve oğlunun dahi inanmadığı, çok az sayıda toplumun aşağı gördüğü insanların inandığı, insanların deli, şaşırmış dediği bir insana peygamber olarak inanıp onu sevebilirmiydin.

SALİH as zamanında yaşasaydın: insanlar mucize istediğinde dişi bir deveyi gösterip Allah cc sizi bununla imtihan ediyor, haftanın belli günleri suyu deve diğer günler siz içeceksiniz deyince, insanların dalga geçtiği ve deveyi bacaklarından biçerek öldürdüğü, sen çarpılmışsın deyip dalga geçilen bir insana, Peygamber olarak inanıp sevebilirmiydin.

İBRAHİM as zamanında yaşasaydın: Babası put imalatçısı olan, yaşadıkları yerden onu taşlayarak kovan, rüyasında gördüğü için, oğlu İsmail i kesmeye kalkan, eşi Hacer ile oğlu İsmail i çöl ortasında aç ve susuz bırakan, nemrut un ateşe attığı bir insana,

Peygamber olarak inanıp sevebilirmiydin.

LUT as zamanında yaşasaydın: Ayette buyurulduğu üzere; Bütün bir dünyada iki kızından başkasının inanmadığı, hor görülüp aşağılanan bir insana, ,Peygamber olarak inanıp onu sevebilirmiydin.

YUSUF as zamanında yaşasaydın: Mısırlı bir aziz in köle pazarından satın aldığı, fakat aziz in eşi Züleyha dan dolayı kendisine iftira atılıp hapse atılan, yıllarca mahküm kalan bir insana, Peygamber olarak inanıp onu sevebilirmiydin.

EYYÜB as döneminde yaşasaydın: Hastalıklar içinde, kurtların bütün bedenini sardığı ve yaşadığı toplum tarafından aşağılanıp senin kendine hayrın yok, Peygamber sen önce iyileşmen için kendine dua et diye alay edilen, yaşadığı yerden kovulan bir insana, Peygamber olarak inanıp sevebilirmiydin.

MUSA as döneminde yaşasaydın: Firavun un sarayında büyütülen, hata ile adam öldürünce korkup şehirden kaçan, dilinin peltekliğinden dolayı kardeşinin yardımına muhtaç kalan, Tur dağına 30 günlüğüne gidip 40 gün sonra gelince yalancı gözüyle bakılan, Mucizeleriyle geldiğinde topluca kendisine gülünen, firavun un zulmünden kaçmak zorunda kalan bir insana, Peygamber olarak inanıp onu sevebilirmiydin.

ZEKERİYYA as zamanında yaşasaydın: Hanne nin doğuracağı çocuğun İsa as olacağını haber verdiği halde, doğan çocuk İsa as değil de onu doğuracak olan Meryem olunca, insanların yalancılıkla suçlayıp inanmadığı bir insana, peygamber olarak inanıp sevebilirmiydin.

İSA as zamanında yaşasaydın: babasız doğduğu için onunla alay edilen, annesi Meryem e iftira atılarak kötü bir iş yapıp bu çocuğu dünyaya getirdin deyip aşağılanan bir annenin çocuğu olan ve dünyada sadece 12 kişinin inanabildiği bir insana, peygamber olarak inanıp onu sevebilirmiydin .

MUHAMMED MUSTAFA sav zamanında yaşasaydın: Abdullah ın yetimi olarak büyüyen, okuma yazma bilmeyen, müşrik bir toplum içinden çıkan, mağaraya gide gele cinlenmiş denen, gelmeden önce geleceğini müjdeleyip gelince önce kendileri karşı çıkan, müşrik toplumun güvendiği Yahudi ve Hristiyan alimlerine rağmen, israil oğullarından beklenirken İsmail oğullarından gelen, peygamberlik iki büyük şehirden bir adama verilmeli değilmiydi deyip inkar edilen, adı incilde faraklit olarak geçtiği halde o Muhammed olarak gelen, 4-5 yılda öncelikle ona inananların köle, çocuk , cahillerden oluştuğu , halife Hz Ömer (ra) in bile beş altı yıl sonra inanabildiği, yakın akrabalarından iki amca ve bir halasından başka hiç kimsenin inanmadığı, en büyük düşmanlığı en yakın akrabalarından gören, 5-6 yılda sadece kırk kişinin iman edebildiği Muhammed Mustafa sav e, Peygamber olarak inanıp sevebilirmiydin.

Görmeden sevmek kolay, yıllarca Mehdi as gelecek, iman etmek zor olacak diye anlatan alimler ve onları dinleyip itaat eden bütün bir islam alemi ve insanlık yeniden her dönemde olduğu gibi bugünde en büyük imtihan olan iman imtihanı karşı karşıyadır. Bu imtihanı kazanmanın tek yolu “Hidayet Allah cc tandır” ayeti sırrınca ve yine “namazla, sabırla, duayla Allah cc tan yardım isteyin” ayetinin muhatabı olduğumuz bilinciyle Rabbimiz cc e güvenip ondan yardım istemekten başka bir yol yoktur. İlminin kibrine kapılıp doğruysa ben bilirim diyenlerden değil de, YARABBİM cc sen bilirsin deyip ona sığınan ondan dilenen kullarından olabilmeyi Rabbimiz cc nasibeylesin.Hidayet Allah cc tandır diyen, acziyetni bilerek dua eden, ona güvenip dayanan bütün kullara selam olsun.

Allah’ın (c.c) kulu

The post Seni görmeden inandım ve sevdim ya Rasul Allah diyorsan first appeared on Birdenbire.

Ali Yıldırım

The post Zamanlardan bir zaman… first appeared on Birdenbire.

Yunus Aydoğdu

The post Gönderilen elçilere imtihanlarla iman first appeared on Birdenbire.

Bütün azalarımla maddeden başka bir idrakim yokken, sebeplerin gerçek olduğu ve sebeplerin ardında bir sonsuzluğun gizli olduğu hissiyatı ve idraki hayatımın otuzsekiz yılında bir an bile olmamışken, Allah cc ın elçisi Muhammed Mehdi as a imanla beraber Rabbim cc sonsuzluk kapısını açınca sebeplerin ardındaki hakikat gerçeğini görmeği nasip edince bütün azalarımla dünyanın bağlı olduğum ,bütün maddesi kaybolmuş her yer  Rabbim cc in zatı ile dolmuştu. O güne kadar sevdiğim gönlümle bağlandığım bütün bir madde alemi kaybolmuş dünya ayağımın altından çekilmiş havada kalmış bir insan gibi adeta dünyada yapayalnız kalmış gibiydim. Sadece Rabbim cc ve ben kadar bir yakınlığın hissettirilmesiyle, geçen otuzsekiz yıllık hayatımın zahiri ile islam üzere olan fakat hakikati ile Allah cc dan gafil, sebepler adedince perdeyle Müslüman olduğumu zannederek geçirdiğim gaflet yılları ve farkında olmadan ibadetlerimle bile Allah cc a asi olduğum vebal dolu bir hayat olduğunu fark etmek gerçekten çok acı olmuştu.  Rabbim cc e karşı beni daha mahşere varmadan dünyada iken hesaba çeken, sırat köprüsünün önünde bekleyip o köprüden geçecek hakiki ibadetimin olmadığı gerçeği ile karşı karşıya kalmıştım. Aslında zahiri ile çok ibadet yapmıştım fakat hakiki imanla birlikte zahirden kurtulup hakikat ortaya çıkınca peygamberimiz sav in “dünya da iken çok ibadet yaptığını zanneden ahirete varınca karşılığında hiçbir şey bulamayan müflis (iflas eden) hadisi şerifine muhatap bir duruma düşmüştüm . Elhamdülillah işte daha dünyada yaşarken bana bu hali yaşatan, bu farkındalığa vardıran o gün den sonra kainat kitabını okumayı nasib ederek, her sebebin bir hikmeti olduğunu , görünen her maddenin ardında bir hakikat gerçeği olduğunu en küçüğünden en büyüğüne yaratılan her canlının, maddenin  Rabbim cc e varan bir yol bir kapı olduğunu hissettiren ve her geçen gün artırarak derinleştiren Rabbim cc dünyadan , maddeden geçtiğimiz ölçüde kendi yakınlığını fark ettirdi ve nefsimin nasıl bir düşman olduğunu , hayatın gayesinin ne olduğunun, yaşadığımız bu ahir zamanın ne tür fitnelerle dolu olduğunu, bu zamanda  ;

Ey iman edenler iman ediniz. Ayetinin ne büyük bir gerçek olup bu imana varmanın ne kadar zor olduğunu ve Rabbimin nasibiyle bu imana erenlerin bu zamanda yaşamasının ne büyük bir imtihan olduğunu hissettirerek yaşamayı ve yaşadıkça ahirete olan inancımızı kesinleştiren ve ahiret ufkuyla yaşamayı nasip eden, can bedenden ayrılmadan , daha henüz imtihanın merkezinde dünyada iken bu hali nasib eden Rabbim cc e sonsuz hamdüsenalar olsun .

Bu hal ve idrak üzere yaşamanın zahirde karşılığı delice bir hayat olmuştu, çünkü Allah cc ın elçisine imana kadar benim için madde alemi her şey iken artık maddenin ihtiyaçtan öte hiçbir değeri kalmamıştı. Her yerde Rabbim cc in varlığını hissetmek, yaşarken ölmek anlamına geliyordu ve öylede olmuştu. Artık oturuşum, kalkışım, yürüyüşüm, yatışım, kısacası her anım Rabbim cc le beraberdi. Kibirle yürüyen omuzlar düşmüştü, bacak bacak üstüne atan yayılıp oturan benlik yıkılmıştı, sere serpe yatan ben yatakta bile iki büklüm kalmış her anın beni yaşatan kuşatanın varlığıyla beraber rahatça gülemeyen , dilden çıkacak kelam da bin bir hassasiyet arayan, yediğim her lokmada nefsimle olan amansız mücadele, bastığım toprakta, çimende, gördüğüm  böcekte, sinekte kısacası her anımda Rabbim cc ileydi ve müslüman olmuş tum,yani teslim olmuştum. Düne kadarda Müslüman dım, fakat dilimde Allah cc gönlümde dünya vardı ve dünyalıklara teslim olup onların merkezinde gafletle bir ömür geçirmişken, imanla birlikte gerçek sahibimizi bulup teslim olunca, gönül Allah cc sevgisiyle dolunca, zahir Müslümanların deli dediği fakat Rabbim cc katında gerçek değerini bulacağına inandığım hakikat yoluna Rabbim cc beni de dahil etmişti. İşte böyle bir hayatı, zahiri ile çok zor,fakat hakikati ile,gönlüme verdiği yakınlık ve huzurla,hiçbir şeye değişmeyeceğim bu istikameti Rabbim cc her geçen gün daha da arttırarak yaşatmaya devam ediyor. Kalabalıklarda yalnız olmak, bedenen insanlarla olmak zorunda kalsam da gönülden hep Rabbim cc ile olmak huzuru, güveni, rahatlığı beni bu ahir zamanın her türlü fitnesi içerisinde bir kalkan gibi korumaya devam ediyor. Sebeplerden kurtarıp hakikat gerçeğine ulaştıran, idrakim kadar hakikati her an her yerde yaşamayı ve bu halle beraber hiçbir kınayıcının kınamasından korkmadan dosdoğru bir istikameti son nefese kadar nasibetmesi için Rabbim cc e sığınıp, ondan dilenip,maddenin esaretinden mananın sonsuzluğuna vardırdığı hiçlik makamında kalarak,yüce Rabbimin cc in dilencisi olmaya yine Rabbim cc nasibiyle devam ediyorum.

Allah’ın (c.c) kulu

The post Sebepler Perdesinden Hakikat Gerçeğine first appeared on Birdenbire.

Mal, mülk, ilim, makam, mevki hepsi Allah’ ındır. (c.c) Herşeyin sahibinin, Rabbimiz (c.c) olduğunu bilenler, benliğini nefsini farkedenler, ilmin kibrine, makamın kibrine, çokluğun kibrine, malın kibrine kapılmazlar.

Sahabe efendilerimiz, Müctehidler, Müceddidler, Evliyalar; yaptıklarını, insanlar görsünler, bilsinler, sevsinler, övsünler ve desinler için değil sadece ve sadece Allah’ın (c.c) rızasını kazanmak için yapmışlardır.
Bizim de amacımız yaptığımız her güzel şeyi Rabbimizin (c.c) nasip ettiğini bilip, insanlar
için ve nefsimiz için değil yalnızca Rabbimiz (c.c) emri olduğu için yapmaktır.
Davada asıl olan niyettir. Niyet gönülden Allah (c.c) için olmalıdır. Davaya dil ile değil gönülle niyet edilmelidir. Ancak o zaman Allah (c.c) için niyet edilmiş olur. Halis niyet gönülde hasıl olunca nefsin istek ve arzularına kapılar kapanır. Allah’ın (c.c) davasında artık birileri için değil sadece Allah (c.c) için yürünür.

Rabbimiz’ in (c.c) Kur’an-ı Kerim’de; ” Ey iman edenler! Allah’ın (c.c) (dininin/Kur’an’ın hayata hâkim olmasının) yardımcıları olun. Meryemoğlu İsa’nın havârilere: “Allah’ ın  (dâvâsın)da benim yardımcılarım kim (olacak)?” deyip de havârilerin de: “Allah (dâvâsın)ın yardımcıları biziz.” dedikleri gibi (ey müminler! Siz de öyle deyin). buyurmuştur.

Muhammed Mehdi’ ye (as.) imanla beraber
inananlar olarak bizlerin gayeside Allah’ın (c.c) emrine uyup, Rabbimizin (c.c) nasibiyle Rabbimizin (c.c) dinine yardım etmek, Allah’ın (c.c) rızasına erişmektir.

Buhâri, Müslim ve Ebu Davud, Hz. Ömer’den naklediyor:
“Ameller (başka değil) ancak niyetlere göredir; herkesin niyeti ne ise eline geçecek odur. (Buhârî, Bedü’l-Vahy, 1; Müslim, İmare, 155; Ebu Davud, Talak, 11)

Peygamber efendimiz (s.a.v) ;
“Mü’minin niyeti, amelinden hayırlıdır.” buyurmuştur.(Mecmeu’z-Zevâid, I/61,109)

İnsan, ne kadar gayret ederse etsin, niyetindeki ameli yakalayamaz. Dolayısıyla, insanın niyetinin, ona kazandırdığı elbette yaptıklarından daha fazla olacaktır. Evet, işte bu yönüyle de mü’minin niyeti amelinden daha hayırlıdır. Niyet halis ise kişinin ameli de halis olur.

Peygamber efendimiz (s.a.v) ;
“Dikkat edin! İnsanın bünyesinde bir et parçası vardır. Eğer o salah bulursa bütün ceset salah bulur; eğer o bozulursa bütün ceset bozulur. Dikkat edin o, kalbtir.”  buyurmuştur.(Buhari, İman, 39; Müslim, Müsakat, 107; Müsned, IV/280).

Ruhunu farketmiş, hakikati keşfetmiş insanlar; ihlas sahibidirler. İhlasın olduğu kalpte kibir olmaz. İhlas bütün amellerin başıdır. Kalpte ihlas varsa bütün ameller makbüldür. Kalpte ihlas yoksa amellere nefis karışır, şirk girer. Yapılan bütün güzel Ameller boşa gider.

Rabbimiz (c.c) Muhammed Mehdi’ ye (as.) imanla birlikte, bizleri davası üzere seçtikten sonra davası üzere yürüyen bizlere, sonsuz kudretini, büyüklüğünü, yüceliğini farkedebilmeyi, ihlâsın

,huşunun,irafan’ın ne olduğunu idrak edebilmeyi ve hissedebilmeyi nasip etti.Bu hissiyatlarla bu dava da yürümek biz inananlara nasip oluyor elhamdülillah..

Rabbimizin (c.c) üzerimize yüklemiş olduğu bu davayı hakkıyla savunabilmeyi, rızasına
uygun bir hayatla yaşadıktan sonra rızasına ermiş olarak huzuruna varabilmeyi nasip eylesin. Amin…

Kulfani Rabbinekul

The post DAVA ERİ OLMAK first appeared on Birdenbire.

Ertuğrul Akın

The post NEFSİNE KÖLE OLMA RABBİNE C.C KUL OL first appeared on Birdenbire.

Rabbimizin nasibi ile 4 senedir Muhammed Mehdi a.s.’a iman ediyorum.

İman etmeden önce ailesi tarafından sevilen, çevresi tarafından iyi bir genç olarak bilinen, çevresinde en çok arkadaşı olan arkadaşları tarafından da çok sevilen biriydim.

Tabi bunlar toplumun gözünden bakılan tarafı…

Aslında özünde başka bir ben vardı.

Her türlü haram içinde olan ve bunları yaparken de arkadaşlarına öncü olan ama bunlardan rahatsızlık duymayan ben…

En büyük hayali güzel bir gelecek olan, rahat bir hayat olan Allah c.c rızasını gözetmeyen ben…

En çok değer verdiği dış görünümü olan,dışının güzel olmasını isteyen ama gönlündeki manevi kirlerden bihaber olan ben…

Rabbinin rızasından uzak, hükümlerinden uzak, bütün bütün nefsince yaşayan ama zerre kadar farkında olmayan ben…

Ben, ben, ben.

Benlikler içinde bencilce yaşayan Ben.

Kısaca karanlıklar içinde yaşarken karanlıklardan bihaber olan biriydim…

Bir gün henüz Mehdi a.s’a iman ettiğini bilmediğim bir tanıdığımı ziyarete gittim.

Onu da yaklaşık 2 senedir göremiyordum.

Hayatta makamıyla, giyimi ile, saygınlığı ile sevinirliği ile başarıları ile örnek aldığım hayatına imrendiğim biri…

2 sene aradan sonra kendisini gördüğümde çok şaşırdım.

O hayalimdeki adam gitmiş, yerine adeta başka biri gelmişti.

O lüks hayatı yoktu, o şık elbiseleri yoktu, o son model arabası yoktu, hayalini kurduğum makamı yoktu…

Haliyle bunlar gidince saygınlığı da gitmişti sıradan bir insan vardı karşımda.

Konuşmaya başladığında fark ettim benliğinden de eser kalmamıştı.

Gittikçe sasirmaya devam ediyordum.

O rahat, özgüven dolu duruşu gitmiş karşımda iki büklüm oturan bir adam vardı.

Her sözü dünyalık olan, süslü cümleleri gitmiş her sözünde Allah’ı anlatmaya çalışan, kulluğu anlatmaya çalışan, dünya hayatının geçici olduğunu anlatmaya çalışan bir insan vardı.

Sözlerini pek anlayamıyordum ama içimde bir susamışlık vardı doymak bilmeyen…

Her sözü bir damla gibi gönlüme damlayan, damladıkça benliğimi fark ettiren sözler.

Hiç su içmemiş bir insan gibi aksın istiyordum o su….O hiç  susmasin istiyordum. İçimde kurumuş bir kuyu varmış meğer.

Tabi bu hal beni çok etkilemişti.

Bir şey soramadım,

Nedir bu hal diyemedim.

Dönme vakti gelmişti ziyaret bitmişti ama hâlâ o halin etkisindeydim. Hâlâ Mehdi a.s’a iman ettiğini bilmiyordum tabi. Bizim tarafa gelince haber edeceğini söylemişti,gelince uzun uzun konuşacaktık yine…

Ziyaretten sonra hemen o etki ile namaza başladım ama eski hayatım da bu arada devam ediyordu. Karanlıklarla dolu, bataklığa  dönmüş  hayatımdan bir  türlü kurtulamıyordum, uzaklaşamıyordum…

Nefsim adım atmama engel oluyordu.Nefsimi  bilmediğim içinde Allah’ın rızasına göre değilde nefsimin rızasına uyuyor nefsimin isteklerine boyun eğmeye devam ediyordum…

Çok geçmedi bir kaç ay sonra bir telefon geldi.

Yine o aradı bizim tarafa geldiğini bir konu hakkında konuşmak istediğini söyledi.

Hemen gittim.

Oturduk, uzun uzun anlattı…

Muhammed Mehdi a.s’ın hayatta olduğunu kendisininde iman ettiğini söyledi. Hatta benim de onu görebileceğimi söyledi.

Tüylerim diken diken oldu ama ilk bir anlam veremedim, demek ki bunca değişim bu yüzdenmiş onu anladım .

Mehdi a.s’ın yanına geldik oturduk bana tebliğ etti,dinledim…

Peki ne yapmam lazım, nasıl iman edebilirim, elimden ne gelir diye sordum…

Bana “dua et” dedi.

“Rabbimize sığın” dedi.

“Sabırla namazla dua ile Rabbimizden yardım iste,  bizim doğruluğumuzu Rabbimize sor, Ondan iste” dedi.

İmtihanım başlamıştı artık.

Rabbimden istemem lazımdı ama nasıl ? 

Ona sığınmam lazımdı ama nasıl ? 

Konuşabilir miydi insan Rabbi ile ki ondan istesin ? 

Yıllarca nefsinin arzularını isteyen ben, sabahlara kadar tuttuğu takımı düşünen onun galip gelmesini isteyen, istemekte en ileri ufku bu olan, hayatı boyunca dünyalık aşkı isteyen ben bu saatten sonra Rabbinin aşkını, sevgisini isteyebilecekmiydim…

Nasıl isteyecektim.

Eve vardığımda kara kara düşünüyordum.

“Ne yapmam lazım”

yine o söz yankılandı kulağımda.

” SABIRLA NAMAZLA DUA İLE RABBİMİZDEN YARDIM İSTE” 

Hayatı sabırdan uzak, namaz kılsada görsünler diye kılan ve hayatı boyunca sadece dünyalık şeyleri Allah’tan isteyen, dünyalık için dua eden ben için artık tek seçenek vardı .

Sabırla namazla dua ile Rabbimden yardım istemek…

Abdest aldım ve namaza durdum.

Namaz güzelliği ile bitmek bilmiyordu.

Yıllarca nefsince yaşayan nefsine boyun eğen ben ilk kez Rabbine huzurunda bu denli boyun eğiyordum.

Her secdeye vardığımda benliğimi görüyor gibiydim.

Gördükçe ağlıyordum.

Nasıl bunca yıl fark edemedim.

Nasıl o kadar namazda böyle hissedemedim diye bir yandan kendime öfkeleniyor bir yandan 

Rabbime sığınmaya çalışıyordum.

Yıllarca 1, 2 dkda kıldığım namaz bana ders veriyordu adeta.

Namaz bitti dua ettim ” Eyy beni benden daha iyi bilen Rabbim sen bana doğru yolu göster, sen zatina bir yakınlık nasip et, ben günahkarmisim meğer, benim aklım ermez imtihanına, ne olur bana yardım et, ne olur doğru ise bana da nasip et” diye.

Doğrusu hayatım boyunca hiç bu denli Rabbime bir yakınlık hissetmemistim.

Artık hep oraya gitmek istiyor hep oradaki insanlar ile konusmak istiyordum, çünkü Rabbimize en yakınlık bulduğum yer oraydi.

Duamin karşılığı orada beni bekliyordu, bunu hissedebiliyordum.

Eskiden gösteriş için namaz kılan ben artık namaz saatlerini dört gözle bekliyordum, yetmiyor nafile namazları kılmaya gayret ediyordum. Nafile namaz kilamadigim zamanlar  içim sizliyordu artık.

Adım adım Rabbime yakınlaşıyor ve dünyalık işlerden uzaklasiyordum.

Duam karşılık buluyordu yavaş yavaş…

Artık Rabbime kul olmak istiyor, dünyalık isteklerden kaçıyordum.

Mehdi a.s ve iman edenlerin sohbetine katılıyor her sohbette bir adım daha Rabbime yakınlık buluyordum. Ve bir çok hal ile birlikte artık iman ediyordum.

Artık hiç bir şüphem kalmamıştı…

Nihayet Rabbim duamı kabul edip doğru yolu nasip etmişti hamd olsun.

Elhamdülillah…

Bu yazıyı okuyan kardeş,

İnan bizim için iman etmek çok kolay olmadı…

Bunlar çok uzun olmasın diye sadece bir kaç satıra sığdırdığım kadarı.

Unutma ki sende Rabbimiz’in imtihanı çetin, ve imtihandan geçmek sadece Rabbimize teslim olarak geçilir.

Bizlere Rabbim bunu yaşayarak anlamayi nasip etti.

Sende Rabbini hisseden bir kul olmak istiyorsan, sende yalnızca Rabbin için yaşamak istiyorsan ,

SENDE KARANLIKLARDAN AYDINLIĞA ÇIKMAK İSTİYORSAN TEK SEÇENEK VAR…

SABIRLA NAMAZLA DUA İLE RABBİMİZDEN YARDİM İSTE Kİ MUHAMMED MEHDİ A.S’A İMAN ETMEK NASİP OLSUN…

İnan başka yolu yok.

Rabbimiz inşallah yalnızca kendisine sığınan, dayanan kullarından olmayı nasip etsin.

Vesselam.

Hasan Yalnız

The post Muhammed Mehdi (a.s.)’a nasıl mı iman ettim…? first appeared on Birdenbire.

The post “Bir”den”Bir”e first appeared on Birdenbire.

Gönül KABE’nizdeki putlari yıkıp BİR olan Yüce ALLAH’a cc. secde edemezseniz, Namazi gereğine uygun dosdogru kılmış olmazsiniz…

Muhammed Mehdi a.s ın insanlığa çağrısı tebliği:

 www.mehdialeyhisselam.istanbul

Ayrica aklıyla Allahin cc. yüzyılına ipotek koyma cüretinde olanlar, bu yüzyılda gelmez diyenler içinde Muhammed Mehdi a.s ın cevabı:

http://mehdialeyhisselam.istanbul/mehdi_as_bu_yuzyilda_gelmistir.html

Muhammed Mehdi a.s ın Peygamberimizi sav. Tastik eden bir NEBİ olmadığını söyleyenlere cevap olarak:

http://mehdialeyhisselam.istanbul/son_resulu_tasdik_eden_son_nebi.html

Yunus Kapoğlu

The post Onlar namazlarında Huşû içerisindeler first appeared on Birdenbire.